Crypto-exchange-aggregators: hoe ze werken
Een crypto-exchange-aggregator vindt en routeert token-swaps langs veel exchanges. Meestal houdt hij geen geld aan, en de route kan worden opgesplitst om slippage te beperken.
Vahe HakobyanHoofdredacteur
Bijgewerkt 6 okt. 20263 min leestijdFeiten gecontroleerd
Op deze pagina
Het zit boven handelsplatforms en vraagt hun om prijsopgaven. Een enkele exchange matcht orders op zijn eigen boeken. Je verbindt een wallet en keurt de swap goed, en de aggregator regelt de route.
Hoe vindt een aggregator de beste prijs?
De aggregator vraagt meerdere exchanges tegelijk om prijsopgaven. Hij vergelijkt prijs, liquiditeit en waarschijnlijke slippage. Als één platform de order niet goed kan vervullen, kan hij de order over meerdere exchanges splitsen. Slippage is het verschil tussen de prijs die je ziet en de prijs die je krijgt.
- Geoffreerde prijs op elk platform
- Liquiditeit en orderdiepte
- Geschatte slippage
Hoe gebruik je een aggregator?
Je verbindt een wallet, kiest twee tokens en voert een bedrag in. De aggregator toont een route en een geschatte output. Hij houdt je fondsen meestal niet aan; niet-custodiale diensten voeren de swap meestal uit via smart contracts. Je betaalt mogelijk een servicekostenvergoeding, plus netwerkkosten en slippage afzonderlijk.
Wat zijn de risico's en beperkingen?
Aggregators routeren via smart contracts op meerdere platforms, en een gebruiker kan een token aanmaken. Een mislukte swap kan meestal niet worden teruggedraaid, en de netwerkkosten worden alsnog betaald. In de VS behandelt de IRS crypto als eigendom, dus een swap van het ene token naar het andere is een meldingsplichtige gebeurtenis.
- Bugs in smart contracts die fondsen kunnen blokkeren
- Kwaadaardige tokens met verborgen kosten of zonder markt
- Mislukte swaps met betaalde netwerkkosten
- Weinig of geen klantenondersteuning
Hoe verschilt het van een exchange?
Een aggregator is een routeringslaag boven veel platforms, terwijl één exchange één platform is. Een gedecentraliseerde exchange bewaart geen fondsen van gebruikers, en een aggregator kan er naartoe routeren. Veel aggregators zijn niet-custodiaal en vragen mogelijk geen identiteitscontroles. In de VS registreert een gecentraliseerde exchange die klantfondsen aanhoudt zich meestal bij FinCEN als money services business, terwijl een niet-custodiale aggregator dat mogelijk niet doet.
Veelgestelde vragen
Een niet-custodiale aggregator vraagt je meestal een wallet te verbinden, niet een account te openen. Een gecentraliseerde dienst die fondsen aanhoudt, kan beide vereisen.
De Amerikaanse wet kent geen algeheel verbod op niet-custodiale swaptools, maar effecten-, geldovermakings- en belastingregels kunnen nog steeds van toepassing zijn.
Een mislukte swap kan meestal niet worden teruggedraaid, en de netwerkkosten worden alsnog betaald. Een nep-token heeft mogelijk geen markt, dus kun je het misschien niet verkopen.
Meestal niet. Aggregators swappen de ene crypto voor de andere, dus aankopen in dollars gebeuren bij een exchange of een broker.
